«این نوشته را با خود زمزمه کنید»

روزگار غریبی است دخترم! دنیا از آن غریب تر!
این چه دنیایی است که دختر رسول خدا را در خویش تاب نمی آورد؟
این چه روزگاری است که «راز آفرینش زن» را در خود تحمل نمی کند؟
این چه عالمی است که دردانه ی خدا را از خویش می راند؟
روزگار غریبی است دخترم. دنیا از آن غریب تر.
آنجا جای تو نیست دنیا هرگز جای تو نبوده است. بیا دخترم، بیا، تو از آغاز هم دنیایی نبودی. تو از بهشت آمده بودی، از بهشت آمده بودی…
***
گریه نکنید عزیزان من! شما از این پس جای گریستن بسیار دارید. بر هر کدام از شما مصیبت ها می رود که جگر کوه را کباب می کند.
حسن جان! این هنوز ابتدای مصیبت است، رود مصیبت از بستر حیات تو عبور می کند. مظلومیت جامه ای است که پس از پدر قاعده ی تن تو می شود. تو مظلوم مضاعف می شوی که مظلومیتت نیز در پرده ی استتار می ماند.
حسین جان! زود است برای گریستن تو! تو دیگر گریه نکن! تو خود دردانه ی اشک آفرینی!
بیا از روی پای من برخیز و سر بر سینه ام بگذار اما گریه نکن.
گریه ی تو دل فرشتگان خدا را می سوزاند و جگر رسول خدا را آتش می زند.
***
این پای را بگو از ارتعاش بایستد. این دست را بگو که دست بدارد از این لرزش مدام، این قلب را بگو که نلرزد، این بغض را بگو که نشکند و اشک از ناودان چشم نریزد.
این دل بی تاب را بگو که فاطمه هنوز نمرده است.
ای جلوه ی خدا! ای یادگار رسول! زیستن بی تو چه سخت است.
ماندن بی تو چه دشوار.
این مرگ مرگ تو نیست، مرگ تمام عالم است، حیات بی تو، حیات نیست.
این مرگ نقطه ی ختمی است بر کتاب جهان.
زمین تو را با چه دلی در خویش می گیرد و متلاشی نمی شود؟
آسمان با چه چشمی به رفتن تو می نگرد که از هم نمی پاشد و فرو نمی ریزد؟
خدا اگر نبود، من چه می کردم با مصیبت عظمی؟
انا لله و انا الیه راجعون

برگرفته از کتاب کشتی پهلو گرفته

منبع: سایت مستور

می دانید به چه فکر می کنم؟ فکر می کنم چگونه برادران ناتنی ما با موضوع شهادت حضرت صدیقه کبری (سلام الله علیها) کنار آمده اند. چگونه آنها عمل خلیفه دوم را توجیه می کنند؟

همین یک سوال به نظر من کافیست تا متوجه شوند جناب عمر، شایسته خلافت نیست. البته جوابهای برخی از علمای اهل سنت را هم دیده و هم شنیده ام، لیکن در عجبم که با چنین جوابهای سطحی چطور خودشان را قانع کرده اند؟ نمی ترسند از گلایه زهرا سلام الله علیها؟ نمی ترسند از رویارویی با پیامبر خدا؟

وقتی نگاهها تماما مادی می شود و اندیشه ها، سرمایه داری؛ انصاف دیگر جایی ندارد و رعایت حقوق مصرف کننده چیزی نیست جز یک دروغ بزرگ.

ایرانسل را همه می شناسیم و دروغهای بزرگش را کم تجربه نکرده ایم. ایرانسل شرکتی است که فقط به منافع مادی و پــول فکر می کند؛ این را از نحوه تبلیغاتش گرفته تا برخورد اپراتورهایش می توان دید.

ایرانسل جایی است که آخر دوره که می شود برای گرفتن قبض ۸ هزار تومانی حدود ۱۰۰ پیامک به مشتری می زند شاید هم اگر پرداخت نکنی بیشتر!

در این شرکت عظیم و طویل با وجود در اختیار داشتن تمام امکانات ارتباطی، برای ثبت نام سیم کارتی که چند سال پیش به صورت حضوری ثبتش کرده ای، باید کارت ملی ات را فکس کنی! فکس! و هیچ راه دیگری هم پیشنهاد نمی دهد. و تو که دلیلش را نمی دانی این کار را می کنی. اما فکس هم که می کنی، معلوم نیست اطلاعاتت به دستشان برسد. دوباره فکس می کنی و چهار باره و باز هم پیامک می آید که تا ۴ روز دیگر اگر فکس نکنید، سیم کارت شما مسدود می شود!
با ۷۰۰ تماس می گیری بعد از چندین دقیقه گوش دادن به مزخرفات تلفن گویا به زبانهای فارسی و انگلیسی (و هدر رفتن پول شما) اپراتور شروع می کند به جفنگ گفتن: اجازه بدهید در سیستم چک کنم… هنوز صفحه load نشده است چند لحظه منتظر بمانید و پس از دقایقی می گوید متاسفانه اطلاعات شما ثبت نشده دوباره فکس کنید! و اینبار دیگر عصبانی می شوِی و هر چه فریاد داری بر سرش بر می آوری و آن خانم دوباره شروع می کند به چرت و پرت، می گویم خانم راهی غیر از فکس بگویید. بالاخره زبان باز می کند که می توانید از ایمیل هم استفاده کنید. چه ایمیلی؟ شروع می کند به داستان که تصویر ارسالی باید این مشخصات را داشته باشد … آدرس ایمیل را بگو! …

به همین راحتی! حقوق مصرف کننده را رعایت می کنند.

و اما برای آنها که مشکل مرا دارند، می توانید به جای فکس به ۰۹۶۳۰ به ایمیل registration@mtnirancell.ir اسکن همان مدارک را ارسال کنید! این را البته در سایت ایرانسل نخواهید یافت از همین رو نوشتم!