چند وقتیست که مستندی ایرانی با نام ماجراجویان، شبهای جمعه از شبکه ۳ پخش می شود. مستندی جذاب که شاید اولین مستند ایرانی باشد که بتوان نام مستند را بر روی آن گذاشت. امشب مستند پیرامون موتورسوار ماجراجویی بود به نام محمد جواد فالیزوانیان. موتورسواری که رکوردهای مختلفی در پرش از موانع را ثبت کرده بود . این بار قصد داشت رکورد قبلی خودش را بشکند. خوب یادمه که آن سال (گمانم ۸۴ بود) به همراه آقای واقعی در خوابگاه دماوند داشتیم به طور مستقیم، این ماجرا را تماشا می کردیم. پرش از روی ۲۲ اتوبوس که قرار بود طول آنها با سکوهای پرش جمعا بشود ۶۵ متر ولی عملا با خط کشهای مسئولین پیست اتومبیل رانی آزادی، ۷۵ متر شده بود. آخرین تجربه فالیزوانیان پرش از روی رودخانه ای در استان فارس بوده که به گفته خود موتورسوار ۵۰ متر طول داشته است. همین دو سه نکته کافی بود که بنده ای که هیچ تجربه ای از چنین پرشهایی نداشتم با خودم بگویم، امکان پذیر نیست و به شدت دچار استرس و هیجان شدم. افزایش ۲۵ متری رکورد! بدون هیچ گونه تمرینی در سکوی جدید که در استادیوم آزادی بود…
به دلیل زیادتر بودن فاصله بین سکوها، جای یکی دو اتوبوس در اواسط باند پرش خالی مانده بود! همه اینها به علاوه اظهارنظرهای کارشناسانی که این کار را غیر اصولی و غیرممکن می دانستند، استرس بسیار زیادی در موتورسوار ایجاد کرد، به طوریکه به وضوح در چهره اش مشاهده می شد. در شروع اول، به ابتدای سکو که رسید، متوقف شد و برگشت! (اگر من مسئول پیست بودم، همین لحظه پرش را متوقف می کردم). و در دور دوم با شتاب نه چندان مناسبی ( به گفته مستند امشب، سرعت در لحظه پرش ۹۰ کیلومتر بود!) به سکو نزدیک شد و… متاسفانه دقیقا همان جایی فرود آمد که یکی دو اتوبوس خالی بود و درست با لبه اتوبوس بعدی برخورد کرد و در لحظه جان سپرد!
به همین سادگی، جان یک قهرمان گرفته شد. نه محاسبه ای، نه فیزیکی، نه ریاضیاتی نه امنیت حساب شده ای، همین جوری علی اللهی و هر چه بادا باد. نمی دونم اون کی بود که هی تو گوش این بنده خدا می خوند که تو حتما می تونی!
فالیزبانیان پس از طی ۴۲ متر و در میانه باند پرش فرود آمد و جالب اینکه طول آن رودخانه ای که ادعا شده بود ۵۰ متر بوده است، دقیقا ۴۲ متر بوده!
گاهی یک اشتباه کوچک، فجایع بزرگی به بار می آورد. قهرمانی که مرد، هیجاناتی که سرکوب شد، میلیونها بیننده ای که متاثر شدند و خانواده ای و فرزندانی که بی سرپرست شدند. مسئول این اشتباه چه کسی بود؟ موتورسوار، مسئولین پیست آزادی یا مدیرانی که می خواهند بگویند: در زمان ما این اتفاق خوب رخ داد!
خدا رحمتش کند.
