* شده است از شدت عجله، غذایی بخورید که مزه اش را نفهمید؟… مزه زندگی را میچشید؟ … نکند روزمرگی ما را گرفتار تکرار کند و نفهمیم که برای چه زندگی می کنیم.
* شده است آرزوی خوبی داشته باشید که هر چه تلاش کنید و از خدا بخواهید برآورده نشود؟… میشکند انسان را یادآوری این آرزوها
* پاییز که فرا می رسد دلگیر میشوم؛ انگار تداعی می شود برایم آغاز جداییها…
* برنامه «معرفت» جمعه ها ساعت حوالی ۷ از شبکه چهار پخش می شود، واقعا معرفت افزاست.
* یارب فرج امام ما را برسان
دو روز پیش، به دعوت علی آقای واعظی (دانشجوی سابق و دوست صادق) به کوچه باغهای بسطام سری زدم و از طبیعت زیبای آن بهره بردم. یادم از کوچه باغهای خضری افتاد و زمانهایی که مهمترین تفریح ما رفتن به باغات و خوردن چای گداجوشی! بود. وای از گذر تند زمان
با سلام ای آقا
شبتان مهتابی
روز میلاد شما در پیش است
عرض تبریک آقا و کمی بی تابی
چشم عالم به دقایق نگران خواهد شد
کوچه ها منتظرند
دشتها حوصله سبزه ندارند دگر
پس چرا دیر آقا
ای نفسها به فدای کف نعلین شما
اندکی تند قدم بردارید
شاعر: نمی دانم
با آرزوی دیدن دوران ظهور مولایمان حضرت ولی عصر حجت ابن الحسن العسکری (ارواحنا له الفداء)
مادر!
تا کوچکیم، جز گرفتاری برایت چیزی نداریم. در نوجوانی و جوانی، با غفلت و غرور، زحمتی از تو نکاسته که بر دردهای تو میافزاییم. بزرگتر که میشویم یواش یواش قدر تو آشکار می شود و دلمان برای زندگی در کنار تو دلتنگ. اما اینبار روزگار ما را دور میکند، زندگیها پراکنده میشود و فاصلهها بسیار. و در وانفسای آخرالزمان، فرصت برای خدمت به تو کم پیش میآید…
خدایا! قوم سباء از روی سیری از تو خواستند فاصلهی بین شهرهایشان طولانی شود، ما ازسر اضطرار از تو میخواهیم فاصلهها را کم کنی شاید زود به زود سر بزنیم به آنها که هر جا در قرآنت نامشان بردهای احترامشان کردهای «الّا تعبدوا الا ایاه و بالوالدین احسانا». ما از تو میخواهیم فاصلهها را کم کنی، شاید باری از دوششان برداریم و توشهای برگیریم برای دنیا و آخرتمان که بهشت زیر پای اینان است؛ که همنشین موسی نبی آن جوانی بود که خدمت مادر پیرش میکرد و او دعا میکرد پسرم، خدا تو را با موسی محشور کند…
میلاد دردانهی خلقت، سرور زنان عالم، حضرت فاطمهی زهرا (سلام الله علیها) بر همه دوستداران اهل بیت (علیهم السلام) مبارک باد. همچنین روز مادر و روز زن را به تمام مادران و زنان سرزمینم به خصوص همسر عزیزم تبریک عرض می کنم.
و دعا میکنیم خداوند عیدی امسال ما را ظهور فرزند عزیزش قرار دهد…
جای همه دوستان خالی، سفر کردیم به سرزمین نزول وحی و قدم گذاشتیم در جایی که با گامهای مقدس پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) و اهل بیت (علیهم السلام) متبرک شده بود. سفر خیلی خوبی است، انشاءالله قسمت همه علاقه مندان اهل بیت بشود. البته، در این زمانه که اولی الامر اهالی حجاز، شاهی به نام عبدالله است و تفکرات وهابی جای سنت پیغمبر را اشغال کرده است اهل بیت در مدینه غریب اند… صبح هنگامی بود که در بقیع، روحانی کاروان مشغول صحبت بود، بنده خدایی به اتفاق همراهانش که نفهمیدم از کدام کشور هستند با حالتی آشفته سر رسیدند و از روحانی ما پرسیدند: أین قبر فاطمه؟ (کجاست قبر فاطمه) گمان کردیم که منظورش فاطمه بنت اسد است که مکان معلومی دارد. بنده خدا میخواست تاکید کند که نه، منظورش فاطمه زهرا (س) است، گفت: لا، لا، فاطمه سیده نساءالعالمین… طفل معصوم نمی دانست قبر زهراء مرضیه نامعلوم است.
بار دیگر ی کنار قبور ائمه مشغول زیارت بودیم، شخصی از یکی از مبلغین بدبختی که پشت به قبور ائمه ایستاده اند و دارند مثلا امر به معروف می کنند، پرسید قبر فاطمه زهرا (س) کجاست؟ با خنده گفت همینجا در بقیع!
به امید روزی که آقا بیایند و مرهمی شوند بر زخمهای مادر غریبشان
انشاءالله آن روز نزدیک است