این روزها توی هر سایت ریز و درشتی که سر بزنی تا دلت بخواد غلط املایی پیدا می کنی (البته بیشتر در مورد فرومها). غیر از سایتها برگه های امتحان رو که تصحیح می کنم باز هم شاهکارهای زیادی به چشم می خورد! من که خیلی غصه می خورم. کلماتی مثل سپاسگزار و درخواست را می نویسند سپاسگذار و درخاست! مطمئن رو می نویسند مطمعن! و بدتر از اون مطمئنا رو می نویسند مطمعنن! آدم می مونه که بخنده یا گریه کنه. اون یکی دیگه ادعای کتاب نوشتن داره: توی کتابش مرئی رو نوشته مرعی و اوج فاجعه آنجاست که افزودن رو نوشته افضودن. توی سایت خبری طرف نظر داده، کلی ابراز وجود کرده یه جوری که آدم احساس می کنه علامه دهره، بعد توی متنش نوشته مثلن تو همین ایران ما کسی حاظر نیست…(یعنی همون مثلا و حاضر) اگر اشتباه نکنم این مدلیش رو هم دیدم (مصلن). امروز هم که توی یک سایت دیگری داشتم مطالعه می کردم دیدم گزاف رو نوشته گذاف. بامزه تر از همه اینها، روزی رفتم یه جایی! طرف دنبال پرونده ام می گشت، گفت فامیل شریفتون چی بود، گفتم خسروی. منشی بنده خدا هی گشت و پیدا نکرد. اخر سر خودم گشتم دیدم روی یک پرونده ای با خط نستعلیق نوشته شده آقای خصروی! گفتم شاید این باشه! طرف پیش منشی خودش کلی شرمنده شد!
نکنید این کارا رو! دودش توی چشم خودتون می ره.
از غلطهای املایی که بگذریم در صحبتها هم خیلیها نمی فهمند چه می گویند؛ مثالهای زیادی پیش آمده لیکن جای بیانش نیست. بهتره یه خاطره که دکتر انوشه نقل می کرد رو بگم و بحثم رو کوتاه کنم: دکتر انوشه می گفت، با همکارم (آقای دکتر) رفتیم عروسی یکی از دانشجویان وقتی رسیدیم خونه طرف، گفت: فریدون برو که تا گلو رفتی تو خرخره!
یک راهنمایی گرامری: کلماتی مثل سپاسگزار و قانونگذار را چگونه درست بنویسیم؟
هر گاه در معنی گذاشتن به معنی تعیین کردن یا گذاشتن بود باید گذار استفاده کنیم مثل قانونگذار یا تاثیرگذار و اگر به معنای به جا آوردن یا انجام دادن بود (گزاردن) از گزار استفاده می کنیم: مثل نمازگزار، سپاسگزار یا خدمتگزار
هر جا هم که کم آوردید از لغت نامه دهخدا کمک بگیرید.
از این فنگلیش هم که دل پری دارم که نپرس، خدا را شکر لااقل دانشجوهام (به خاطر جواب گرفتن ایمیلشان) فارسی ایمیل می زنند. شما هم سعی کنید به فارسی نوشتن عادت کنید یا اگر جگرش رو دارید انگلیسی خالص بنویسید! اونقدر تایپ فارسی رو قوی بشید که بدون صفحه کلید فارسی بتونید بنویسید مثل من!
فارسی را پاس بداریم