میلاد مسعود حضرت زهرا (سلام الله علیها) و روز مادر را به همه زنان و مادران این سرزمین تبریک عرض می کنم، به خصوص به همسر عزیزم. امید که رفتار و منش این بانوی بزرگ، الگویی باشد برای همه زنان مسلمان. همچنین سالروز ولادت حضرت امام خمینی بنیانگذار انقلاب که این روزها حتما از اقدام باشکوه ملتش خشنود است بر همگان مبارک باشد انشاءالله.
امروزه با توجه به مشکلات فراوان اقتصادی و غیر اقتصادی! خیلیها تن به ازدواج نمی دهند؛ مثل همکارم که با وجود سن زیاد، به دلیل اینکه ازدواج محدودیتهای زیادی را ایجاد می کند، ازدواج نمی کند. حق دارد؛ زندگی مشترک محدودیت زیاد دارد؛ البته برای هر دو طرف؛ لیکن شیرینیهایی هم دارد که به آن سختیها می ارزد و بیشتر. یکی از مهمترین آنها، فرزندان دلبندی است که تا داشتن آنها را تجربه نکنی از درک نعمتش عاجزی!
پسر قند عسلم مدتی است که وارد هشتمین ماه زندگی شده و این روزها، هر چه به دستش برسد می خورد!
پنجشنبه گذشته، پس از رهایی از تسویه حساب دانشگاه تربیت مدرس و بازگشت به شاهرود (و یافتن اندکی فراغت)، دل به دامن طبیعت زیبای جنگل ابر واقع در ۳۵ کیلومتری شاهرود زدم. هر چند در این جنگل هنوز زمستان بود، لیکن مناظر فوق العاده ای داشت که تا کنون نظیر آن را ندیده بودم.
حتما با آلبوم عکسی که از این جنگل تهیه کرده ام، سری به این منطقه زیبا بزنید.
۱. به قول یکی از دوستان کلی باید دوندگی کنیم تا نامه معافیت تحصیلی را از آموزش دانشگاه بگیریم، حالا فهمیدم که اگر بخواهیم آن نامه را لغو کنیم، کلی بیشتر باید دوندگی کرد… از دیروز صبح دارم می دوم تا بتوانم نامه لغو معافیت تحصیلی از خدمت نظام وظیفه جمهوری اسلامی ایران را بگیرم. یه ۱۵ دقیقه ای فقط داشتم اسم این نامه رو از بر می کردم! هنوز که موفق به دریافتش نشده ام، از سوی دیگر اگر این نامه را نگیرم، حسابم با کرام الکاتبین است (کلا به این موضوع فکر نمی کنم!).
۲. قرار بود برای امسالم نام و هدفی انتخاب کنم. امسال را سال ورود به زندگی پایدار و رهایی از زندگی شترمرغ گاو پلنگی (شتر = شاهرود، مرغ = مشهد، گاو = تهران، پلنگ = خضری!) می نامم و امیدوارم در این سال خانه دار هم بشوم (البته نه اون خانه داری که شغل است، اون خانه ای که آرزویش بر جوانان عیب نیست!)
۳.
افســـانه حیـات دو روزی نبـود بیـش آن هم کلیـم با تو بگویم چسان گذشت
یک روز صرف بستن دل شد به این و آن روز دگر به کندن دل زین و زان گذشت
از آنجایی که احتمالا تا یکی دو هفته دیگر دسترسی به اینترنت نداشته باشم، پیشاپیش سال ۱۳۸۸، (سال گاو!)، رو به همه ایرانیان عزیز تبریک عرض می کنم. خوشبختانه من به دو هدفی که در سال گذشته تعیین کرده بودم رسیدم و حتی بیشتر. سال ۸۷ را سال دفاع از رساله و خروج از تهران اعلام کرده بودم که خدا را شکر هر دو عملی شد. مهمترین اتفاق این سال هم، تولد فرزندم بود که در ۶ مهرماه اتفاق افتاد. روی هم رفته برای من سال خوبی بود هر چند از نظر اقتصادی با مشکلاتی روبرو بودم. امیدوارم سال جدید سالی سرشار از موفقیت و خوشبختی برای همگان باشد. فعلا اهداف سال جدیدم مشخص نیست، ولی به زودی تعیین خواهد شد! شما هم از این کارها می کنید؟! بد نیست ها…
