هفته گذشته رفته بودم مشهد. بحث سرماخوردگی شد، گفتم من با این که تابستون زیاد سرما می خورم، زمستون به ندرت سرما می خورم.
جای شما خالی الان بنده سرما رو که سهله، آنفلوآنزاش رو هم خوردم؛ البته فکر نمی کنم خوکی باشه!
چند ماه قبل یکی از دوستان ایمیلی زد که حاوی اطلاعاتی در مورد نیروگاه تولید برق بدون نیاز به سوخت بود، چیزی که شرکت ماشین سازی یکتا شرق نیشابور ادعا کرده بود. احساس کردم که با یک طنز در حوزه فن آوری روبه رو شده ام. به سایت شرکت سر زدم و احساسم بیشتر شد!
امشب باز دیدم که خبری با این عنوان در سایت الف ذکر شده است: ساخت موتور خودروی بدون سوخت با عقل و منطق جور در نمیاد که هیچ، فیزیک رو هم برده زیر سوال. دوباره به سایت شرکت مذکور سر زدم و باز با یادداشتهایی مواجه شدم که ادعا می کردند ما برنده جایزه ال شده ایم و بل کرده ایم و قصد داریم مبانی فیزیک را تغییر دهیم. و البته با نظرات تندی که کاربران داده بودند و بدون سان.سور منتشر شده بود!
به نظر شما اینها واقعا چنین کشفیات بزرگی کرده اند، یعنی روزی رسیده که قانون بقای انرژی نقض شود و از هیچ، انرژی تولید شود؟! یا رسانه های ما اینقدر ضعیف شده اند که چنین مطالبی را منتشر میکنند؟
به نظرم دو حالت دارد: یا دوستان اشتباه بنیادین دارند و ملتی را که چه عرض کنم، دولتی را سرکار گذاشتهاند یا واقعا کشف بزرگی کرده اند که شاید در آینده جایگاه آن شناخته شود. شما چه فکر می کنید؟
عجله کار شیطان است مگر در چند مورد:
1. وقت نماز که رسید باید عجله نمود که وقت فضیلت نگذرد.
۲. در دفن میت باید در صورت امکان عجله کرد.
۳ در مورد دختر شوهردادن در صورت امکان باید شتاب کرد.
۴. در ادای قرض باید عجله نمود.
۵ وقتـی مهمان وارد خانه شد بر غذا و طعام دادن به او باید عجله کرد.
۶. اگر گناهی از شخصی سر زد باید در توبه عجله نماید.
منبع: یک مجله خانوادگی
دارم میرم مشهد، دعاگوی دوستان.
سالهای ۸۲-۸۳ هنوز وبلاگ نویسی زیاد باب نبود، ولی من یک برنامه نوشته بودم که هر روز وظایف کاریم را گوشزد می کرد (تو مایه های outlook) و می توانستم هر روز در آن یادداشتی بنویسم. امروز داشتم نسخه های پشتیبانی که در آن سالها از اطلاعات کامپیوترم تهیه کرده بودم را مرور می کردم، به برنامه خاطراتم برخوردم. خیلی چیزای بامزه ای توش پیدا می شد، لیکن این یکی هنوز هم برام خنده داره! پیش بینی زلزله توسط دکتر رحیمی دانشگاه شریف که باعث شد تهرانیها شب را در پارکها سر کنند!
بسم الله الرحمن الرحیم (جمعه ۱۵ خرداد ۱۳۸۳ ساعت ۹:۰۱)
دیشب هر چه می خواستم با موبایل رمضان [واقعی] دانشگاه شریف را بگیرم می گفت Network Busy بالاخره تصمیم گرفتم موبایل بهروز را بگیرم. از داخل اتوبوس جواب می داد، ظاهرا حرف جناب دکتر رحیمی تبار جدی گرفته شده و امتحانات دانشگاه شریف یک هفته عقب افتاده تا بچه ها از ترس زلزله ای که جناب دکتر رحیمی پیش بینی کرده به خانه هایشان بروند. پس از زلزله جمعه گذشته دکتر رحیمی اعلام کرده که تا ده روز دیگر احتمال وقوع زلزله ای به بزرگی ۷ ریشتر وجود دارد و بیشترین احتمال به دیروز و امروز داده شده. آره بهروز گفت خوابگاه شریف تخلیه شده و خودش هم با سید علی داشتند می رفتند بجنورد؛ این شد که ما هم اندکی ترسیده و ترجیح دادیم که برویم پارک لاله بخوابیم. با حسین یاری که دیشب این جا بود تصمیم گرفتیم ساعت ۱۱ برویم. رمضان که به فکر زن گرفتنش بود (و البته مُهر شرکتش که لحظاتی پیش برایش تکمیل کردم.) نیامد. با حسین دو پتو بردیم و تا ساعت ۱:۱۵ بامداد منتظر رفقای حسین آقا بودیم که قرار بود ۱۲ بیایند! بی خیال آنها شدیم و رفتیم بخوابیم که ساعت حدود ۲ صدایی می گفت “حسین یاری هووو…”. بله تشریف آوردند و مثلا خوابیدیم ولی جایتان خالی تا صبح بیدار بودم. صدای اذانی نیامد و با توجه به ساعت، حول و حوش ۴:۴۰ بلند شدم رفتم وضو گرفتم [البته ریا نباشه!] نماز خواندم و دوباره خوابیدم که صدای خدمتکار پارک می آمد که: “بلند شین؛ زلزله آمد دید نیستین برگشت” ساعت ۶ صبح راه افتادیم آمدیم و من امروز قصد دارم بروم خضری!!
ان الله یمسک السموات و الارض ان تزولا و لئن زالتا ان امسکهما من احد من بعده انه کان حلیما غفورا
روزی مردی ثروتمنددر اتومبیل جدید و گران قیمت خود با سرعت فراوان از خیابان کم رفت وآمدی می گذشت .
ناگهان از بین دو اتومبیل پارک شده در کنار خبابان یک پسر بچه پاره آجری به سمت او پرتاب کـرد. پاره آجر به اتومبیل اوبرخوردکرد. مرد پایش را روی ترمز گذاشت و سریع پیاده شد و دید که اتومبیلش صدمه زیادی دیده است . به طرف پسرک رفت و او را سرزنش کرد .
پسرک گریان باتلاش فراوان بالاخـره توانست توجه مردرابه سمت پیاده رو، جایی که برادر فلجش از روی صندلی چرخداربه زمین افتاده بود جلب کند.
پسرک گفت : “اینجا خیابان خلوتی است و به ندرت کسی از آن عبور می کند. برادر بزرگم از روی صندلی چرخدارش به زمین افتاده و من زور کافی برای بلند کردنش ندارم. برای اینکه شما را متوقف کنم ناچار شدم از این پاره آجر استفاده کنم”.
مرد بسیار متاثر شد و از پسر عذر خواهی کرد. برادر پسرک را بلند کرد و روی صندلی نشاند و سوار اتومبیل گرانقیمتش شد و به راهش ادامه داد .
نتیجه گیری :
در زندگی چنان با سرعت حرکت نکنید که دیگران مجبور شوند برای جلب توجه شما پاره آجر به طرفتان پرتاب کنند !
خدا در روح ما زمزمه می کند و با قلب ما حرف می زند. اما بعضی اوقات زمانی که ما وقت نداریم گوش کنیم ، او مجبور می شود پاره آجری به سمت ما پرتاب کند
منبع: چندی پیش این مطلب را در یک مجله خواندم که نظرم را جلب کرد، با موبایلم ازش عکس گرفتم که بعدا استفاده کنم. امروز که داشتم تصاویر موبایل رو روی کامپیوتر می ریختم، با این تصویر برخورد کردم. باز هم برایم جالب بود! لذا به کمک OCR متن آن را استخراج کردم و تقدیم شما…