امروز ایمیلی برایم آمد که خبر از جرقه ای در صنعت تقریبا مرده میکروالکترونیک در ایران می داد. رشته ای که علی رغم جذب بهترینهای کنکور، اما در حوزه صنعت تقریبا صفر است. امیدوارم این حرکت از انجمنی که حدود ۵ سال از تاسیسش می گذرد و با سنگ اندازی آمریکا تقریبا در نطفه خفه شده بود و با آزاد شدن دکتر عطاردی گویا دوباره جان گرفته است، شروع خوبی برای پایه گذاری صنعت تولید آی سی در ایران شود. صنعتی که اگر از هسته ای مهمتر نباشد کم ارزشتر نیست.

مصاحبه دکتر عطاردی درباره اولین سمینار انجمن میکروالکترونیک ایران:

به گزارش خبرنگار خبرگزاری فارس، سید مجتبی عطاردی هدف از برگزاری اولین سمینار انجمن میکروالکترونیک ایران را معرفی این رشته عنوان کرد و گفت: در سال ۲۰۰۴ درآمد از میکروالکترونیک در دنیا ۲۰۰ میلیارد دلار بوده که این درآمد در حوزه سامانه‌های مخابرات و الکترونیک هزار میلیارد دلار براورد شده است. صنعت میکروالکترونیک در کشور صفر است و به هیچ عنوان تولیدی در زمینه چیپ‌های میکروالکترونیک نداریم و به این واسطه، سالانه چند میلیارد دلار ارز از کشور خارج می‌شود.

وی افزود: اما همین ۲۰۰ میلیارد دلار باعث ۵ هزار میلیارد دلار خدمات در زمینه الکترونیک و مخابرات در سطح دنیا شده که این میزان ۱۰ درصد تولید ناخالص در جهان است.

عطاردی افزود: همچنین این درآمد در سال ۲۰۱۴ تا ۳۸۵ میلیارد دلار افزایش داشته  و میزان درآمد حاصل از خدمات این حوزه در این سال ۲ هزار میلیارد دلار برآورد شده است که این از اهمیت و کاربردی بودن صنعت میکروالکترونیک در جهان حکایت دارد.

دانشیار دانشکده برق دانشگاه صنعتی شریف ادامه داد: قرارداد وارد کردن صنعت میکروالکترونیک در سال ۵۷ با شرکت‌های آمریکایی بسته شد که به دلیل همزمان شدن آن با انقلاب ۵۷  و شروع تحریم‌های غرب این صنعت هنوز بعد از ۳۴ سال وارد کشور نشده است. اما امروز دانشمندان ایرانی توانایی این را دارند که در صورت حمایت، چند ماهه این صنعت را در کشور راه‌اندازی کنند.

وی  افزود: تقریباً صنعت میکروالکترونیک در ایران در حد صفر است و ما در کشور به هیچ عنوان تولید IC و چیپ‌های میکروالکترونیک نداریم. هم اکنون بیشتر بازار داخلی در دست شرکت‌های خارجی است که این بازار در ۳ ساله آینده حدود ۲۰ میلیارد دلار ارز از کشور خارج خواهد کرد؛ در حال حاضر بیشتر صنایع از جمله صنعت خودرو به خاطر قطعات الکترونیکی به خارج وابسته هستند که این لزوم توجه به صنعت میکروالکترونیک را دو چندان می‌کند.

ریس انجمن میکرو الکترونیک ادامه داد: صنعت میکروالکترونیک از خط قرمز‌های بزرگ در تحریم‌های غرب است و طبق توافق انجام شده نیز تحریم‌های میکروالکترونیک تا ۱۰ سال آینده برداشته نشده و ادامه خواهد داشت که این یک ضرر بزرگی برای صنایع کشور است. همچنین  ۵۰ درصد نفرات اول کنکور در رشته‌های مرتبط با میکروالکترونیک جذب می‌شوند که به دلیل نداشتن بازار کار و حمایت‌های داخلی از کشور مهاجرت می‌کنند؛ به طوری که در حال حاضر ۱۰ درصد درآمد آمریکا از صنعت میکروالکترونیک به دانشمندان ایرانی اختصاص دارد.

در وبلاگ پکپا این جمله را به نقل از کتاب راز فال ورق خواندم و حیف دیدم که شما نخوانید!

– چقدر غم انگیز است که مردم طوری بار می آیند که به چیزی شگفت انگیز چون زندگی عادت می کنند. یک روز ناگهان، این واقعیت را که وجود دارد بدیهی فرض می کنیم و از آن به بعد، بله از آن به بعد تا نزدیکی های وقتی که می خواهیم دوباره دنیا را ترک کنیم، در این باره فکر نمی کنیم.

هر روز جدید، نعمت تازه ای است که خداوند به ما هدیه می کند، فرصتی گرانمایه است که شاید آخرین فرصت نیز باشد. خدا کند که بفهمیم چه نعمتهای بزرگی در اختیار داریم؛ نعماتی که هر روز نو به نو می شوند و ما انسانهای اسیر روزمرگی آنها را نمی بینیم… کاش تا فرصت باقیست کاری کنیم که هنگام ترک این نعمتها، خیلی پشیمان نباشیم.

این مطلب ارزش خوانده شدن دارد؛ هرچند زیادی رک نوشته شده است و برخی جاهایش را قبول ندارم! حوصله کنید…

سایت تبیان نامه ای زده بود که سبب شد سری به شبکه اجتماعی تبیان بزنم و در آنجا این مطلب را ببینم و از آنجا که قرار ما ایرانیها نیست که مرجع مطالبمان را ذکر کنیم، با جستجوی مختصری به مرجع تقریبا اصلی این مطلب رسیدم که ظاهرا توسط آقای میرداوود معصومی نوشته شده البته این مطلب صاحبان دیگری هم پیدا کرده مثل آقای روحانی نژاد