بر خلاف تخریبهای شدید و عمدتا بی مورد دکتر رضایی و سایتهای طرفدارش بر علیه احمدی نژاد، آقای رضایی در مناظره فینال خوب ظاهر شد و خدا را شکر مثل آن دو اصلاح طلب فقط به تخریب نپرداخت. هر چند از حرف تا عمل راه زیاد است و من هم احساس می کنم کشور ما قابلیت فئودالی شدن را ندارد به همان دلیلی که دکتر احمدی نژاد گفت (الان شهرهای کوچک به شدت تلاش می کنند که شهرستان شوند تا از زیر یوغ! شهر بزرگتر در آیند حال بخواهیم چندین استان را زیر یک پرچم بیاوریم حساب ما با کرام الکاتبین است) لیکن در کل به نظر می رسد افکار اقتصادی دکتر رضایی خوب است و شاید بهتر از احمدی نژاد. با این حال با توجه به اینکه فقط مسائل اقتصادی نیست که مهم است و سیاست خارجی و حوزه فرهنگ و دین هم اهمیت ویژه ای دارد و با در نظر گرفتن این موضوع که برای شکوفا شدن طرحهای مطروحه دولت (مثل مسکن مهر و اصلاحات اقتصادی) نیاز به زمان بیشتری است، ترجیح می دهم به جناب دکتر احمدی نژاد رای دهم.
و اما در مورد طرفداران عزیز آقای موسوی، باید عرض کنم که متعصبانه نگاه نکنید، یکی از معیارهای شناخت حق، اطرافیان هستند. وقتی که شال سبز که حرمت ویژه ای برای ما ایرانیان دارد توسط دخترکان بر دست پسران و برعکس بسته می شود، و بچه سوسولهای شمال شهر آن را با وقاحت تمام به گردن سگهایشان می بندند حجت بر ما تمام است. مانند پویش مردمی حامیان موسوی که توبه کردند و به احمدی نژاد رجوع کردند شما هم تجدید نظر کنید.
به هر حال دو روز دیگر تکلیف رئیس جمهور روشن می شود و از آن پس هر که شد باید همه از او حمایت کنیم، چه موسوی، چه احمدی نژاد، چه رضایی و چه کروبی.
با آرزوی ایرانی آزاد و آباد.
