گذر سالها و رکود حالها

یک سال دیگر بر ما گذشت و زمین حدودا 366 بار به دور خود و یک بار به دور خورشید گشت. اما معلوم نیست چقدر بر حال ما گذشته است. آیا آنقدر که ماه و خورشید و فلک در این یک سال فعالیت کردند، ما هم تکانی خورده ایم یا به قول معروف ما را چه به گذر ایام. حتما می دانید که طبق گفته قرآن، ماه و خورشید و فلک به خاطر ما انسانها مشغول فعالیتند؛ از این رو خنده دار است که سالها بگذرند و ما رشد نکنیم. رشد حجمی هم البته هنر نیست، چرا که کاری است که از هر موجود زنده ای بر می آید. رشد برای اشرف مخلوقات، رشد فکری و معنوی است نه رشد جسمی و هیکلی. لذاست که ممکن است 80 سال عمر کنیم و فکر ما 20 ساله هم نباشد. ممکن است جوان 20 ساله ای سن عقلش از یک پیرمرد 70 ساله بیشتر باشد. اصولا افزایش سن شناسنامه ای که در دست ما نیست یعنی چه بخواهیم و چه نخواهیم مادامیکه زنده ایم، سن شناسنامه ای ما زیاد خواهد شد!

هنر آن است که چیزی با اختیار ما بر وجودمان اضافه شود و آن چیز، فکر است، علم است، رشد معنوی است. البته ناگفته پیداست که فکر و علم و معنویت هم دو جنبه الهی و شیطانی دارد. آن علم و فکری خوب است که انسان را در مسیر رسیدن به خدا یاری کند. 

بیایید در هر سال جدید لااقل یک تصمیم مهم جهت بهبود وضعیت فکر و روح و روانمان برداریم. مثلا امسال تصمیم بگیریم که یکی از گناهانمان را ترک کنیم. یا نمازهایمان را اول وقت بخوانیم یا هر روز دعای عهد بخوانیم. خواندن زیارت عاشورا، مطالعه نهج البلاغه و کتب مذهبی و زندگینامه علما و دانشمندان، یادگیری مهارتهای جدید در زمینه رشته کاری و تحصیلی، بهتر درس خواندن برای خدمت بهتر در آینده، خواندن نمازهای نافله و صدها تصمیم خوب دیگر. یک تصمیم خوب کافیست، به شرط اینکه تداوم پیدا کند و خواهید دید که در پایان سال چقدر وضع شما از سال قبل بهتر شده است. آنگاه می توانید برای خودتان عید حقیقی بگیرید.

لطفا این مطلب را یک بار دیگر با دقت بخوانید!
و من الله التوفیق

مطالب مشابه

Share

3 دیدگاه در “گذر سالها و رکود حالها

  1. بسم الله الرحمن الرحیم
    —————————————————————————–
    انشاءالله که خداوند توفیق کسب «علم مفید» را به همه ما عطا نماید!
    —————————————————————————–
    به امید «رجب»ی پر از بشارت…
    —————————————————————————–

  2. … واقعا درست فرمودید ولی کار سخت است باید کار، زیاد کرد نه کار زیاد یعنی آهسته رفت ولی پیوسته رفت که انسان زود خسته و دل زده نشود …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *