کودک محصور در غزه

دیشب در جایی خواندم که در کتابی ادعا شده، با استناد به علوم غریبه و ریاضیات و آیات سوره اسراء، اسرائیل خبیث، در سال 2022 سقوط خواهد کرد. من که امیدوارم همین امسال اسرائیل سقوط کند تا دنیا از شر این سگ هار نجس، نجات پیدا کند. پیش بینی فوق اگر صحیح باشد، به این معناست که ظهور هم قبل از این سال محقق خواهد شد، چرا که طبق روایات، قدس توسط نیروهای حضرت مهدی (س) آزاد خواهد شد و حضرت مسیح در بیت المقدس پشت سر حضرت مهدی نماز خواهد خواند و با این اتفاق، مسیحیان عالم به اسلام گرایش پیدا می کنند.

ویدیوی زیر بیانگر مظلومیت کودکان فلسطینی است.

[hana-flv-player video=”http://media.snn.ir/Original/1393/05/12/VID16282433.flv” width=”445″ height=”auto” description=”کودک محصور در غزه” player=”4″ autoload=”true” autoplay=”false” loop=”false” autorewind=”true” /]

Share

2 نظر در “کودک محصور در غزه

  1. میشه اون روایاتی که صریحا گفته قدس به دست نیروهای حضرت مهدی آزاد میشه رو اینجا با ذکر منبع عنوان کنید؟
    فکر کنم اینجوری حرفاتون دقیقتر و مستندتر میشه
    درست عرض نمیکنم؟

    • فرود آمدن حضرت عیسی و نماز خواندن پشت سر امام مهدی (عج)
      چطور حضرت عیسی پشت سر حضرت مهدی نماز می خواند؟

      یکی از عقاید قطعی همه مسلمانان و تمام طوایف اسلامی این است که حضرت عیسی (ع) در زمان ظهور حضرت مهدی (ع) به روی زمین باز می گردد، و برخی از آیات قرآنی نیز بر آن دلالت می کند. در این باره صدها حدیث از طریق شیعه و سنی روایت شده است که از بازگشت آن حضرت سخن می گوید. اگر برخی از متعصبین اهل سنت به دلایلی در مورد حضرت مهدی (ع) می کنند، در مورد نزول حضرت عیسی (ع) هیچ تردید ندارند. از نظر شیعه نیز این مطلب قطعی است که حضرت عیسی (ع) از آسمان نازل می شود، در بیت المقدس پشت سر حضرت مهدی (ع) نماز می گزارد و او را تایید می کند و در ردیف یکی از معاونان آن حضرت قرار می گیرد. در این زمینه، روایات فراوانی در منابع حدیثی شیعه و سنی وارد شده است که به برخی از آن ها اشاره می کنیم: در حدیثی از ابوسعید خدری روایت شده است که پیامبر اکرم (ص) فرمود: «آن کسی که عیسی بن مریم (ع) در پشت سر او نماز می خواند، از ماست. [1] در حدیثی از اهل سنت آمده است که: «عیسی (ع) در گردنه ای به نام «افیق» در سرزمین مقدس فرود می آید، وارد بیت المقدس می شود، در حالی که مردم برای نماز صبح صف کشیده باشند. پس امام (ع) (حضرت مهدی) عقب می رود، ولی عیسی (ع) او را جلو می اندازد و خود به او اقتدا کرده، پشت سرش طبق شریعت محمد نماز می خواند و می فرماید: «شما اهل بیتی هستید که احدی نمی تواند بر شما پیشی بگیرد.» [2]

      حضرت عیسی (ع) بر دروازه شرقی دمشق و کنار پل «بیضاء» به هنگامه سپیده سحر در حالی که بر ابر، سوار است و دست هایش بر شانه دو فرشته است و دو قطعه پارچه نفیس بر اندام اوست از آسمان به زمین فرود می آید و هنگامی که سر خم می کند نور و درخشندگی خاصی از چهره اش پرتو افکن است. نخست یهودیان بسوی او می شتابند و می گویند: «ای پیامبر خدا! ما یاران تو هستیم.» آن گاه حضرت به آنان پاسخ می دهد: «دروغ می گویید.» آن گاه مسیحیان به حضورش شتافته و می گویند: «ما یاران تو هستیم.» به آنان نیز می گوید: «شما نیز دروغ می گویید. یاران راستین من، مهاجران هستند، باقی مانده اصحاب حماسه.»
      آن گاه مسلمانان به حضورش شرفیاب می گردند، در حالی که یهودیان و مسیحیان نیز آن جا هستند و عیسی (ع)، امام و خلیفه راستین مسلمین (حضرت مهدی «ع») را در میان آنان می نگرد که مسلمانان به امامت او نماز می گذارند.
      مسیح نیز با دیدن آن منظره برای اقتدای به امام مسلمین پشت سر آن حضرت قرار می گیرد که امام مهدی (ع) می گوید: «ای پیامبر خدا! شما برای ما نماز جماعت بخوانید.» مسیح پاسخ می دهد: «نه! هرگز! شما باید نماز را برای مردم بخوانید و همگی به شما اقتدا نمایند، چرا که شما بنده شایسته خدا و حجت او هستید و خدا از شما خشنود است و من به عنوان وزیر شما مبعوث شده ام و نه امیر.»
      آن گاه خلیفه مهاجرین، امام مهدی (ع)، نماز می خواند و همگی از جمله حضرت مسیح (ع) بدان حضرت اقتدا می کنند. [3] از مجموع روایاتی که درباره فرود آمدن حضرت عیسی (ع) آمده است روشن می شود که: 1. نزول عیسی (ع) بعد از آن است که حضرت مهدی (ع) وارد قدس شده، از قدس خارج می شود؛ سپاه سفیانی را نابود کرده، با تمام یاران به سرزمین قدس باز می گردد. 2. نزول عیسی (ع) در بامداد روز جمعه، و به هنگام منظم شدن صف های مردم برای اقامه نماز صبح خواهد بود. 3. قسمت اعظم تورات و انجیل، در رابطه با نزول حضرت عیسی (ع) از تحریف مصون مانده است. [4]
      [1] بحارالانوار، ج 51، ص 84؛ منتخب الاثر، فصل 2، ص 316
      [2] یوم الخلاص، ص 344
      [3] الملاحم و الفتن، ابن طاووس، باب 178؛ معجم احادیث امام مهدی (ع)، ج 1، ص 527
      [4] روزگار رهایی، ج 1، ص 556

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *