در عجبم از مردمی که خود زیر شلاق ظلم و ستم زندگی میکنند و بر حسینی میگریند که آزاد زیست.
حسین بیشتر از آب تشنهی لبیک بود، اما افسوس که به جای افکارش، زخمهایش را نشانمان دادند و بزرگترین دردش را بیآبی نامیدیند.
این جمله را ابراهیم برایم فرستاد، که این روزها داره یه کارهایی می کنه و حتی بیشتر و نیز بیشتر. جمله از دکتر شریعتی است. فعلا به لطف خدا جملهی اولش چندان برای کشور ما صدق نمیکند ولی خط دوم هنوز متاسفانه صادقه.
سلام بر حسین، و بر علی بن الحسین و بر اولاد حسین و بر اصحاب حسین
لعنت بر اول ظالمانی که بر اهل بیت رسول الله (ص) ظلم کردند و آخرین پیروان آن ظالمان که امروز در غزه، کربلای جدیدی را رقم زدهاند. اینها نمیدانند که دارند تیشه به ریشه خود می زنند، جهان در آستانهی بیداری است و صبح نزدیک است…
