بندگان [خاص خداوند] رحمان، کسانى هستند که با آرامش و بى‏ تکبّر بر زمین راه مى‏ روند؛ و هنگامى که جاهلان آنها را مخاطب سازند [و سخنان نابخردانه گویند]، به آنها سلام مى‏ گویند [و با بى‏ اعتنایى و بزرگوارى مى‏ گذرند]؛

کسانی که شبانگاه برای پروردگارشان سجده و قیام می‌کنند؛

و کسانی که می‌گویند: «پروردگارا! عذاب جهنم را از ما برطرف گردان، که عذابش سخت و پر دوام است!

مسلّماً آن (جهنم)، بد جایگاه و بد محلّ اقامتی است!»

و کسانی که هرگاه انفاق کنند، نه اسراف می‌نمایند و نه سخت‌گیری؛ بلکه در میان این دو، حدّ اعتدالی دارند.
 
و کسانی که معبود دیگری را با خداوند نمی‌خوانند؛ و انسانی را که خداوند خونش را حرام شمرده، جز بحق نمی‌کشند؛ و زنا نمی‌کنند؛ و هر کس چنین کند، مجازات سختی خواهد دید!
 
…
و کسانی که شهادت به باطل نمی‌دهند (و در مجالس باطل شرکت نمی‌کنند)؛ و هنگامی که با لغو و بیهودگی برخورد کنند، بزرگوارانه از آن می‌گذرند.
 
و کسانی که هرگاه آیات پروردگارشان به آنان گوشزد شود، کر و کور روی آن نمی افتند.
 
و کسانی که می‌گویند: «پروردگارا! از همسران و فرزندانمان مایه روشنی چشم ما قرارده، و ما را برای پرهیزگاران پیشوا گردان!»
 
(آری،) آنها هستند که درجات عالی بهشت در برابر شکیباییشان به آنان پاداش داده می‌شود؛ و در آن، با تحیّت و سلام روبه‌رو می‌شوند.
در حالی که جاودانه در آن خواهند ماند؛ چه قرارگاه و محلّ اقامت خوبی!
 
بگو: «پروردگارم برای شما ارجی قائل نیست اگر دعای شما نباشد؛ شما (آیات خدا و پیامبران را) تکذیب کردید، و (این عمل) دامان شما را خواهد گرفت و از شما جدا نخواهد شد!».

آیات پایانی سوره فرقان

 
با این توصیفات، بندگی خدای رحمن کار سهلی نیست!
امید که بنده خدا شویم و از اسارت هوی درآییم.

تا کوچکیم، جز گرفتاری برایت چیزی نداریم. در نوجوانی و جوانی، با غفلت و غرور، زحمتی از تو نکاسته که بر دردهای تو می‌افزاییم. بزرگتر که می‌شویم یواش یواش قدر تو آشکار می شود و دلمان برای زندگی در کنار تو دلتنگ. اما این‌بار روزگار ما را دور می‌کند، زندگی‌ها پراکنده می‌شود و فاصله‌ها بسیار. و در وانفسای آخرالزمان، فرصت برای خدمت به تو کم پیش می‌آید…

خدایا! قوم سباء از روی سیری از تو خواستند فاصله‌ی بین شهرهایشان طولانی شود، ما ازسر اضطرار از تو می‌خواهیم فاصله‌ها را کم کنی شاید زود به زود سر بزنیم به آنها که هر جا در قرآنت نامشان برده‌ای احترامشان کرده‌ای «الّا تعبدوا الا ایاه و بالوالدین احسانا». ما از تو می‌خواهیم فاصله‌ها را کم کنی، شاید باری از دوششان برداریم و توشه‌ای برگیریم برای دنیا و آخرتمان که بهشت زیر پای اینان است؛ که همنشین موسی نبی آن جوانی بود که خدمت مادر پیرش می‌کرد و او دعا می‌کرد پسرم، خدا تو را با موسی محشور کند…

میلاد دردانه‌ی خلقت، سرور زنان عالم، حضرت فاطمه‌ی زهرا (سلام الله علیها) بر همه دوستداران اهل بیت (علیهم السلام) مبارک باد. همچنین روز مادر و روز زن را به تمام مادران و زنان سرزمینم به خصوص همسر عزیزم تبریک عرض می کنم.

و دعا می‌کنیم خداوند عیدی امسال ما را ظهور فرزند عزیزش قرار دهد…

بار دیگر ی کنار قبور ائمه مشغول زیارت بودیم، شخصی از یکی از مبلغین بدبختی که پشت به قبور ائمه ایستاده اند و دارند مثلا امر به معروف می کنند، پرسید قبر فاطمه زهرا (س) کجاست؟ با خنده گفت همینجا در بقیع!

به امید روزی که آقا بیایند و مرهمی شوند بر زخمهای مادر غریبشان

انشاءالله آن روز نزدیک است

۱٫ دلخوشی و انگیزه از زندگی
ابتدا ذکر یک نکته ضروی به نظر می رسد:
باید توجه داشته باشیم که انگیزه با هدف متفاوت است. ابتدا باید هدف را تعیین کرد آنگاه، انگیزه سبب حرکت به سمت هدف خواهد شد. لذا سوال ۱ و ۲ کاملا متفاوت اند. مثلا بسیاری از مسلمانان هدفشان این است که به بهشت بروند، اما چون انگیزه کافی ندارند، جذب دنیا و فریبهای آن می شوند. چرا که دنیا نقد است و بهشت نسیه، در دنیا خیلی زود به سود می رسی ولی برای بهشت یک عمر زحمت لازم است. لذا باید انگیزه ایجاد کرد. انگیزه چگونه ایجاد می شود؟ در مورد اهداف کوچک گاهی شکلات کارتان را راه می‌اندازد: پسرم اگر رتبه اول بشوی برایت دوچرخه می خرم. اینجا درس خواندن هدف است و دوچرخه انگیزه. اما در باب هدف از زندگی؛ اعتقاد راسخ به هدف و تفسیر و تببین هر روزه هدف انگیزه را ایجاد می کند. در احادیث می خوانیم که مرگ را نصب العین خود قرار دهید. چرا؟ چون با این کار انگیزه برای ترک معاصی و رسیدن به هدف ایجاد می شود.

۱٫ در باب نوشته های دوستان در پاسخ به سوال دلخوشی‌تان در زندگی (به عبارتی انگیزه تان از زندگی کردن)

به نظر من، دلخوشی ما باید چیزهایی باشد که ما را به هدف برساند یا لااقل ما را از هدفمان دور نکند. لذا اگر هدفمان در زندگی مشخص شد، انگیزه ها شکل خواهند گرفت. مشکل اینجاست که بسیاری از ما در اثر روزمرگی حتی فرصت فکر کردن به هدف را نداریم یا تمایلی به این موضوع نداریم و زندگی را می گذرانیم.
با فرض اینکه مسلمانیم و از جمله اهداف اصلی ما رسیدن به کمال انسانی است، پاسخهای دوستان مثل درس خواندن، محبت به خانواده و امید به ظهور هر سه در قالب هدف قرار می گیرد. درس خواندن اگر به نیت علم آموزی و کسب درآمد حلال باشد انگیزه الهی است. محبت به خانواده مادامی که که مانع یاد خدا نشود (قرآن: اموال و فرزندان شما را از یاد خدا غافل نکند) مطلوب بلکه واجب است. اما لذت بردن از زندگی به راحتی در این قالب قرار نمی گیرد؛ یعنی با هدف ذکر شده سازگار نیست ولی با هدفی که آقای “نمیشه گفت” ذکر کرده اند که البته نوعی بی هدفی است شاید بخواند.

۲٫ در باب سوال دوم (هدف از زندگی و رابطه آن با انگیزه)
رابطه را توضیح دادم
بعضی از دوستان هنوز هدف بلندمدت مشخصی در زندگی ندارند، این واقعیت تلخ گویا مبتلابه جمعیت کثیری از مردم عالم نیز هست! …
عماد گفته که «هدفم در زندگی انصافا و حقیقتا خدمت به دیگران است». یکی از عرفا گفته بود؛ مدت زیادی بود از خدا تقاضا می‌کردم هدف اصلی از خلقت انسانها را برایم بگوید و بالاخره یکبار به من تفهیم شد که مهمترین هدف، یاری رساندن مردم به یکدیگر است. کمکهای شبانه مولا علی (ع) بارزترین مصداق این امر است. البته ناگفته پیداست که این هدف بزرگ در راستای رسیدن به کمال انسانیت است.

زهرا هم نظر عماد را دارد تقریبا

حرکت به سمت کمال و فی سبیل الله که برخی دوستان ذکر کرده اند، از آن اهداف متعالی است که به زندگی جهت می بخشد و مانند نورافکن مسیر را روشن می کند.
راه اندازی تجارت، استاد دانشگاهی، پیدا کردن کاری که تکراری نباشد، یادگیری ساز و امثال اینها، اهداف کوتاه مدت است. چون خیلی زود محقق می شود.
آقای مهدابی هم که با این توجیه که هدف آرمانی فقط حرف است، سوال را پیچانده اند. اما واقعیت این است که ما باید ۲۰ را هدف بگیریم که شاید بشویم ۱۷٫ یکی از شاگردان شیخ انصاری به ایشان گفت، آقا من هدفم این است که در علم و فقاهت مثل شما بشوم. شیخ گفت من امام جعفر صادق (ع) را الگو قرار داده بودم شدم شیخ انصاری، تو که مرا الگو قرار دادی خدا به تو رحم کند.

و اما یک نکته در باب اهمیتِ داشتن هدف:
شاید شنیده باشید که بیشترین آمار خودکشی در ژاپن است. فکر می کنید چرا؟
چون در آنجا بسیاری از مردم اصولا به زندگی پس از مرگ اعتقادی ندارند که بتوانند هدف مشخصی داشته باشند. وقتی مرگ پایان زندگی شد، تنها هدف، لذت گرایی خواهد شد و لذتهای دنیا خیلی زود انسان را اشباع می کند، در نهایت پوچی حاصل می‌شود. دلیلی برای کار کردن و نون درآوردن برای زن و فرزند نمی ماند. می گوید جان بکنم که چه؟ چرا باید کار کنم، چرا باید به دیگران محبت کنم، و … چرا باید زندگی کنم؟
اعتقاد به معاد که نباشد، مجوز هر گونه عملی نادرستی صادر می شود و کار شیطان آسان می شود.

در مورد سه سوال باقیمانده، هم انشاءالله توضیحاتی خواهم داد.

  

استفاده بهینه از امکانات                                         بدون شرح

حق ثبت ۵۰۰ تومان، حق تحریر پنج خط (درست ۵ خط) ۳۰ هزار تومان

اکنون از دوستان در وزارت ازتباطات تقاضا می کنیم پای مبارکشان را از روی کابل اینترنت بردارند، و از کشتیها هم تمنا می کنیم با احتیاط بیشتر از کنار کابلهای اینترنت مان بگذرند تا اینقدر وقت باارزش ایرانیان در انتظار بارگذاری صفحات وب تلف نشود.

با سپاس

تصنیف حماسی وطنم ای شکوه پابرجا

وطنم ای شکوه پابرجا

در دل  التهاب  دورانها

کشور روزهای دشوار و

زخمی سربلند بحرانها

ایستادی به جنگ رو در رو

خنجر از پشت می زند دشمن

گویی از ما در نهان بر ما

وطنم پشت حیله را بشکن

رگت امروز تشنه عشق است

دل رنجیده خون نمی خواهد

دل تو تا ابد برای تپش

غیرعشق و جنون نمی خواهد

شرم بر من اگر حریم تو

پیش چشمان من شکسته شود

وای بر من اگر ببینم چشم

رو به رویای عشق بسته شود

از تب سرد موجهای خزر

تا خلیجی که فارس بوده و هست

می شود با تو دل به دریا زد

می شود با تو دل به دنیا بست

نمی دانم شاعر این تصنیف کیست، جستجویم در وب هم نتیجه ای نداشت. از دوستان کسی می داند؟ هر که هست خدا حفظش کند

دانلود تصنیف حماسی وطنم ای شکوه پابرجا با صدای فوق‌العاده سالار عقیلی با فرمت‌ها و کیفیت‌های متفاوت (از سایت بچه های قلم)

.: دانلود فایل ۳GP مخصوص موبایل. +
.: دانلود فایل MP4 مخصوص موبایل. +
.: دانلود فایل MWV مخصوص کامپیوتر با کیفیت معمولی. +
.: دانلود فایل AVI مخصوص کامپیوتر با کیفیت عالی. +
.: دانلود فایل صوتی MP3 کیفیت معمولی [به صورت کامل]. +
.: دانلود فایل صوتی MP3 کیفیت عالی [به صورت کامل]. +

با سلام خدمت دانشجویان عزیز

۵ تا سوال هست که مایلم نظر دوستان را در مورد آنها بدانم. تمنا می کنم به دور از طنز و شوخی و با دقت به آنها پاسخ دهید. نوشتن اسم و رسم الزامی نیست، ولی مقطع تحصیلی و سال ورود به این مقطع را لطفا بنویسید. ممکن است بعدا این پست را با نظراتش در سایتهای خبری منتشر کنم.

۱٫ دلخوشی شما در حال حاضر چیست و گمان می کنید این دلخوشی تا چه مدتی ادامه خواهد داشت؟ منظورم از دلخوشی چیزی است که هر شب که می خوابید امید دارید روز بعد را با آن دلخوشی یا امید به آن سپری کنید. (انگیزه)

مثلا بنده در دوران دانشجویی یک مدتی دلخوش بودم که دارم در نوشتن یک برنامه خاص، کمک می کنم. طوری که تا دیر وقت (گاهی ۱۰-۱۱ شب) مشغول کار بودم و صبح هم بعد از نماز صبح نمی خوابیدم و ساعت ۶-۷ صبح  به شرکت می رفتم! در آن ایام خوابم نوعا بیش از ۵ ساعت نبود.

اگر نمی دانید که دلتان به چه چیزی خوش است این موارد را بخوانید شاید یادتان آمد!: درس خواندن، مطالعه کتابهای غیردرسی، فعالیتهای سیاسی، دانشجو بودن، گوش دادن به موسیقی خاصی، دیدن فیلمها و سریالهای تلویزیون یا ماهواره، زندگی در کنار پدر و مادر، زندگی خوابگاهی در کنار دوستان، شرکت در فعالیتهای مذهبی اجتماعی مثل نماز جمعه و ادعیه دست جمعی، شرکت در انجمن های علمی یا سایر، فعالیت در شبکه های مجازی خارجی مثل فیس بوک و گوگل پلاس یا داخلی مثل تبیان و دوره  و فیس نما، وبگردی هدفمند، وبگردی بدون هدف، عبادات و اذکار فردی مثل کمک به هم نوع، رفتن به زیارت، نمازهای واجب و مستحبی، فعالیتهای جوان پسند مثل رانندگی با سرعت بالا، رانندگی با گوپس گوپس زیاد، فعالیتهای خیابانی! مثل چشم چرانی و تیکه پرانی، ارتباط با جنس مخالف به قصد ازدواج!، یا هر دلخوشی دیگری که شب را به امید آن صبح می کنید و برعکس.

2. هدفتان در زندگی چیست؟ آیا اهداف کوتاه مدت و بلند مدتی دارید یا منتظرید دوره تحصیلتان تمام شود بعدا فکر خواهید کرد؟ آیا شده تاکنون در باب فلسفه وجودی خودتان فکر کنید؟

مثلا یکی از اهداف کوتاه مدت اکثر جوانان ازدواج است. اما در مورد بلند مدت که بیشتر منظورم هدفی است که تا آخرین نفس بتوان به سمت آن حرکت کرد آیا چنین هدفی دارید؟ اصلا چنین هدفی هست؟ آیا رابطه ای بین دلخوشی (سوال قبل) و اهداف وجود دارد؟

3. زندگی بدون ایدوئولوژی بهتر است یا با ایدوئولوژی؟ یعنی هیچ دین و آیینی نداشته باشیم بهتر است یا اینکه دینی داشته باشیم که هیچ چیزی از ما نخواهد انجام دهیم یا دینی داشته باشیم که ما را مقید کند برخی وظایف را انجام دهیم؟ شما در حال حاضر ایدوئولوژی خاصی دارید؟ آیا به آن عمل می کنید؟ مثلا اگر مسلمان هستید آیا تقید به نماز دارید یا نه؛ فرصت شد می خوانید، نشد هم اتفاق خاصی نیفتاده.

4. با توجه به اینکه از نیازهای فطری انسان، دوست داشتن و دوست داشته شدن است، به نظر شما به چه کسی یا کسانی باید عشق ورزید؟ آیا در عشق ورزیدن تنها دل خودمان ملاک است یا دین را هم باید در نظر گرفت؟

پاسخ نوعی شما می تواند شامل موارد زیر باشد: همسر، پدر و مادر و فرزندان، دوستان، برخی بازیگران فیلمها یا بازیکنان ورزشی، افراد سیاسی مثل رهبران کشورها و احزاب، خوانندگان ترانه ها، شخصیتهای برجسته مذهبی، … لطفا اسم ببرید.

5. آیا به وجود منجی (به طور خاص حضرت ولی عصر (عج) ) اعتقاد دارید؟ تا چه میزان؟ مثلا اینکه می گویند ایشان زنده اند و اعمال ما هر دوشنبه و پنجشنبه بر ایشان عرضه می شود را می پذیرید؟

با توجه به وجود نظرات اسپم فراوان که به طور خودکار توسط  روبوتهای اینترنتی تولید می شود نظرات دوستان پس از تایید منتشر خواهد شد.

با سپاس از دانشجویان شرکت کننده، آقای دکتر احمدی فرد که با حضورشان موجب دلگرمی دانشجویان بودند و اعضای محترم مرکز طراحی مدارهای مجتمع ایران که وظیفه اصلی به دوش آنها بود.

انشاءالله فردا کارگاه دیجیتال برگزار خواهد شد.

این بخش حدیث بسیار زیبا و شنیدنی است. این حدیث به گفته گوینده، از نظر سند بسیار معتبر است و البته محتوای پرمغزش گویاترین سند راستی آن است. حدیث بسیار طولانی است که کامل آن را می توانید از اینجا بخوانید. متاسفانه ترجمه ندارد و هر چه گشتم ترجمه اش را نیافتم.

نصایح حضرت رسول به ابوذر در باب سخن گفتن

…ای ابوذر، همانا خدا نزد زبان هر گوینده‌ای است، پس تقوای الهی پیشه کنید و بدانید چه می‌گویید. ای ابوذر سخن زاید را ترک کن و از کلام، به آنچه تو را به حاجتت می رساند کفایت کن. ای ابوذر برای دروغگویی انسان همین بس که هر چه می شنود، بیان کند. ای ابوذر هیچ چیزی شایسته تر از زبان برای حبس طولانی نیست! ای ابوذر همانا اکرام مسلمان ریش سفید و اکرام حاملین عامل به قرآن و اکرام حاکم دادگر مثل اجلال (گرامی داشت) خداست. ای ابوذر! عمل نمی کند آنکه زبانش را حفظ نمی کند. ای ابوذر عیب جو و مداح و طعنه زن نباش و مجادله نکن. ای ابوذر مادامی که بنده، بد اخلاق باشد از خدا دور می‌شود. ای ابوذر کلمه طیب صدقه است…

…یَا أَبَا ذَرٍّ إِنَّ اللهَ عزّ و جلّ عِنْدَ لِسَانِ کُلِّ قَائِلٍ فَلْیَتَّقِ اللهَ امْرُؤٌ وَ لْیَعْلَمْ مَا یَقُولُ یَا أَبَا ذَرٍّ اتْرُکْ فُضُولَ الْکَلَامِ وَ حَسْبُکَ مِنَ الْکَلَامِ مَا تَبْلُغُ بِهِ حَاجَتَکَ یَا أَبَا ذَرٍّ کَفَى بِالْمَرْءِ کَذِباً أَنْ یُحَدِّثَ بِکُلِّ مَا یَسْمَعُ یَا أَبَا ذَرٍّ مَا مِنْ شَیْ‏ءٍ أَحَقَّ بِطُولِ السِّجْنِ مِنَ اللِّسَانِ یَا أَبَا ذَرٍّ إِنَّ مِنْ إِجْلَالِ اللهِ تعالى إِکْرَامَ ذِی الشَّیْبَةِ الْمُسْلِمِ وَ إِکْرَامَ حَمَلَةِ الْقُرْآنِ الْعَامِلِینَ وَ إِکْرَامَ السُّلْطَانِ الْمُقْسِطِ یَا أَبَا ذَرٍّ مَا عَمِلَ مَنْ لَمْ یَحْفَظْ لِسَانَهُ یَا أَبَا ذَرٍّ لَا تَکُنْ عَیَّاباً وَ لَا مَدَّاحاً وَ لَا طَعَّاناً وَ لَا مُمَارِیاً یَا أَبَا ذَرٍّ لَا یَزَالُ الْعَبْدُ یَزْدَادُ مِنَ اللهِ بُعْداً مَا سَاءَ خُلُقُهُ یَا أَبَا ذَرٍّ الْکَلِمَةُ الطَّیِّبَةُ صَدَقَةٌ…

تدبر در حدیث

نکات کلیدی

• بدانید چه می گویید( در حرف زدن دقت کنیم و بدون تفکر حرف نزنیم)
• حرف اضافی نزنید ( اگر حاجت و ضرورت نیست، ساکت بمانیم)
• هر چه می شنوید، بیان نکنید (حتی برخی حرفهای کاملا صحیح را نیاز نیست تکرار کنیم. باید بصیرت داشت. این را البته به پیامک و ایمیل هم می‌توان تعمیم داد. هر پیامک خنده دار و هر ایمیل غیر بهداشتی را سریع فوروارد نکنیم. اگر خدای نکرده توهینی باشد یا تنها کمک به ریختن قبح یک گناه بکند به ازای تمام افرادی که پیامک شما را دریافت کرده اند و باز فرستاده اند، شما گناه کرده اید. پیامکهای غیراخلاقی که زیاد هم رایج است از این دست است. پیامکی را ارسال کنید که اگر روز قیامتی در کار باشد و آن را به ما نشان دادند، خجالت نکشیم. اگر در همین عالم امام زمانی باشد و اعتقاد داشته باشیم که اعمال ما بر ایشان عرضه می شود، خجالت نکشیم. در آتشم بیفکن و نام گنه مبر *** کاتش به گرمی عرق انفعال نیست)
• عیب جو نیاشید، زیاد مدح دیگران نکنید و نیش دار سخن نگویید. (طعنه زدن بسیار بد شمرده شده لیکن بسیار هم رایج است)
• در سخن گفتن، مجادله نکنید. (اگر طرف مقابل لج بازی می کند ما تمام کنیم.)
• سخن پاکیزه بگویید (متاسفانه در قشر جوان، کمتر رعایت می شود، گویی چرند و پرند گفتن یک حسن است)

حرف آخر

زبان ریشه بسیاری از گناهان و معضلات است. بسیاری از مشکلات خانوادگی با سخن چینی ایجاد می شود و با حفظ زبان هم درمان می شود. سخن تیری است که تا رها نکرده ای در اختیار توست و چون رها کردی، تو در اختیار اویی. متاسفانه غالب حرفهایی که در جمعهای خودمانی می زنیم، در بهترین حالت، حرف اضافی است و اتلاف عمر. سخن گفتن زیادی، غالبا به سمت گناه کشیده می شود که شایعترین آن غیبت است که از زنا بدتر است!

صاحب ذوقی می گفت، خداوند برای زبان دو زندان قرار داده تا به راحتی شروع به فعالیت نکند، دندانها و لبها ساختاری شبیه میله ها و درب زندان است!

می‌توانید «ای ابوذر» را بردارید و به جایش نام خودتان را بگذارید! پیامبر زنده است.

خوش سخن باشید.