بالاخره پس از حدود ۴۰ روز، آزاد گردیدیم. این را گفتم که اگر در این مدت ایمیلها بی پاسخ مانده بودند و وبلاگ راکد، نگران نشده باشید. شکر خدا به استثناء تعطیلی میان دوره، به اینترنت دسترسی نداشتیم و انصافا از این نظر آرامش بیشتری داشتیم!
دوره ضرورت ما با تمام بی نظمیهایش تجربه خوبی بود. حداقلش این بود که با فضای حاکم بر اعضای جوان هیات علمی آشنا شدم و دوستان جدیدی پیدا کردم.
