بضعه سید بشر، ام ائمه غرر                       کیست جز او که همسری با شه لافتی کند

مفتقرا متاب رو، از در او به هیچ سو            زانکه مس وجود را فضه او طلا کند   (مرحوم کمپانی رحمه الله علیه)

شهادت بانوی بزرگ اسلام، حضرت صدیقه طاهره سلام الله علیها تسلیت باد.

یادش بخیر آیت الله مجتهدی تهرانی (رضوان الله علیه) می فرمود هر وقت تلویزیون می نویسد شهادت حضرت زهرا من لذت می برم. برخی از اهل سنت اصرار دارند که حضرت زهرا (س) در اثر مرگ طبیعی رحلت کردند. حال آنکه قضیه حمله به خانه فاطمه توسط آقایان خلفا از روز روشن تر است. و خوشبختانه خودشان هم قبول دارند.

به راستی می توان پذیرفت شخصی به سلاله رسول الله ستم کند و شایسته خلافت بر مسلمین هم باشد. آی جماعت با انصاف، شما را چه شده است که به راحتی واقعه سقیفه را در کنار هتک حرمت حضرت زهرا (سلام الله علیها) می پذیرید و حدیث غدیر را که کتابها در اطراف اسنادش نوشته شده، منکر می شوید. شما را چه شده است که خوانده اید (قل لا اسئلکم علیه اجرا الا الموده فی القربی: در ازای رسالتم اجری از شما مردم نمی خواهم جز محبت به خویشاوندانم) و آنگاه ستم بر اقربای حضرت رسول را ظلم تصور نمی کنید و دست آخر می گویید که جناب ابوبکر از حضرت زهرا معذرت خواهی کرد! مگر حضرت زهرا پذیرفت؟ آن حضرتِ ابوبکر شما در آخر عمرش گفت کاش به خانه زهرا حمله نمی کردم و کاش خلافت را نمی پذیرفتم. هنگام احتضار پرده ها از جلوی چشمها کنار می رود و اگر چنین نبود ابوبکر حتما این سخنان را بر زبان نمی راند تا الان شما دوستان اهل سنت، دنبال آسمان و ریسمان کردن برای پوشیدن این سخنان نباشید.

یادم هست در دوران دبیرستان یکی از دوستان سنی (که البته دوست خوبی هم بود و الان نمی دانم کجاست) خیلی مایل بود من سنی شوم! وقتی نواری از یکی از مولوی هایشان برایم آورد و با هم گوش دادیم! بعد از آن هر چند به وی نگفتم لیکن اعتقادم به شیعه کاملا مستحکم شد. آنقدر استدلالات این مولوی عزیز در برابر آنچه من دانش آموز می دانستم ضعیف بود که اگر شبهه ای هم بود برطرف شد! امروز هم که گذرم به یک سایت اهل سنت افتاد باز خوشحال شدم. چرا که آنکه برحق است و مغرض نیست توهین نمی کند و این سایت پر است از توهین به حضرت زهرا و ائمه معصوم ما (سلام الله علیهم اجمعین).

حدیث زیبایی آیت الله مجتهدی نقل می فرمود با این مضمون: ما اهل بیت اصل تمام خوبی ها هستیم و دشمنان ما اصل تمام شرها. ایشان می گفتند به تاریخ نگاه کنید هر جا خوبی بوده است رد پای علمای شیعه یافت می شود و هر جا شر است رد پای دشمنان شیعه. می گفتند اگر انقلابی که امام به پا کردند یک عالم سنی به راه می انداخت در حق بودن شیعه تردید می کردم. انصافا به نظر یک انسان مسلمان غیر متعصب، حزب الله لبنان بهتر است یا القاعده، امام خمینی بهتر است یا پادشاه عربستان. هر جا ستمی بوده است، رد پای علمای شیعه در مخالفت با حاکم جور دیده می شود، لیکن همین امروز وضعیت کشورهای عربی را ببینید و سره را از ناسره تشخیص دهید.

در پایان یک عکس دوست داشتنی از فرزند دلبندم برایتان بگذارم!

مکان: مزار شهدای گمنام شاهرود

‌گفت‌: روزی به عیادت بیماری رفتم‌، نگاه ‌کردم اجلش نزدیک بود. کلمه ی شهادت بر او عرضه کردم‌، نگفت‌. هر چند کوشیدم به‌جای کلمه شهادت‌، می‌گـفت‌: «‌ده‌، یـازده‌»‌. پافشاری می‌کردم‌، در من نگریست و گفت‌: ای شیخ‌! روبه‌روی من‌کوهی آتشین است‌، هر وقت قصد می کنم تا تشهد بگویم آتش قصد من می‌کند.

مالک گفت: بعدها از مردم شنیدم که پیشه ی وی رباخواری بوده است و مال به ربا می داده و سود می خورده است.

منبع: تذکره الاولیاء؛ در احوالات مالک دینار

این روزها به هر سایت ریز و درشتی که سر بزنید تا دلتان بخواهد غلط املایی پیدا می کنید، این موضوع در انجمن ها (forum) بیشتر دیده می شود. غیر از سایتها در برگه های امتحان دانشجویان هم اشتباهاتی به چشم می خورد. کلماتی مثل سپاسگزار و درخواست را به شکل سپاسگذار و درخاست! می نویسند. مطمئن را مطمعن! و مطمئنا را می نویسند مطمعنن! آن دیگری ادعای کتاب نوشتن دارد: در کتابش مرئی را نوشته مرعی و افزودن را نوشته افضودن. توی سایت خبری طرف نظر داده، می نویسد: مثلن تو همین ایران ما کسی حاظر نیست…(مثلا و حاضر). امروز هم که داشتم سایت دیگری را مطالعه می کردم، دیدم گزاف رو نوشته گذاف. بامزه تر از همه اینها، روزی رفتم آرایشگاه طرف دنبال کیف آرایشم می گشت، گفت فامیل شریفتون چی بود، گفتم خسروی. منشی بنده خدا هی گشت و پیدا نکرد. آخر سر خودم گشتم دیدم روی یک پرونده ای با خط نستعلیق نوشته شده آقای خصروی! گفتم شاید این باشد!

دریابیم زبان فارسی را.

از غلطهای املایی که بگذریم در صحبتها هم خیلیها متوجه آنچه می گویند نیستند؛ استادی نقل می کرد: با همکارم (آقای دکتر) رفتیم عروسی یکی از دانشجویان وقتی رسیدیم خونه طرف، گفت: فریدون برو که تا گلو رفتی تو خرخره!

یک راهنمایی گرامری: کلماتی مثل سپاسگزار و قانونگذار را چگونه درست بنویسیم؟

هر گاه در معنی گذاشتن به معنی تعیین کردن یا گذاشتن بود باید گذار استفاده کنیم مثل قانونگذار یا تاثیرگذار و اگر به معنای به جا آوردن یا انجام دادن بود (گزاردن) از گزار استفاده می کنیم: مثل نمازگزار، سپاسگزار یا خدمتگزار

هر جا هم که کم آوردید از واژه نامه برخط کمک بگیرید.

فنگلیش هم سعی کنید ننویسید، به فارسی نوشتن عادت کنید یا همان انگلیسی خالص بنویسید! تایپ کردن فارسی، زبان مادری، را باید آنقدر خوب بیاموزیم که بدون صفحه کلید فارسی، بتوانیم بنویسیم و صفحه کلید انگلیسی را بهانه نکنیم!

فارسی را پاس بداریم