شاید یکی از اهداف همه ما انسانها رسیدن به آرامش باشد؛ آرامش تنها چیزی است که، بر خلاف علم، احتمالا از ثروت هم بهتر است! انسان ثرتمند اتفاقا آرامش کمتری دارد چرا که همیشه نگران ثروتش، نحوهی نگهداری از اون، نحوهی خرج کردن و بالاخره نحوه ترک کردن اونهاست. بگذرم اینا مقدمه بود.
مجردها ناپایدارند
حالا این عنوان چه ربطی داشت به آرامش؟
یکی از مهمترین پارامترها برای رسیدن به آرامش، پایدار بودن زندگی است. این که تکلیف آدم روشن باشه: محل زندگی مشخص باشه، شغل مشخصی داشته باشه، امنیت شغلی داشته باشه، با کوچکترین اتفاقی زندگیش دچار تغییرات نشه و از این دست. اینها مواردی است که در یک انسان مجرد یافت نمی شود. امروز از یک کاری خوشش میاد فردا هوسش به سر می رسه و خیلی راحت تغییر شغل می ده. امروز توی دانشگاه اصفهان درس می ده، فردا از اصفهان خوشش نمی یاد میره دانشگاه مشهد، امروز بلا نسبت شما با این خانم دوسته فردا با اون یکی؛ خلاصه که ناپایداره عزیزم ناپایدار. حالا منو سننه؟ هیچی همین جوری نوشتم؛ گفتم شاید شما که مجردی یه فکری به حال خودت بکنی. البته همین جوریِ همین جوری هم نبود؛ یکی از همکاران که پارسال با دانشگاه صنعتی شاهرود قرارداد همکاری بسته بود امسال هوسش به سر اومد و از اینجا رفت (قبلش هم از دانشگاه مازندران هوسش به سر اومده بود، قبلترش هم ظاهرا از دانشگاه رشت هوسش به سر اومده بود!) توی جلسه گروه مطرح شد و بالاتفاق گفتند مجردها ناپایدارند!
در سمت مقابل البته متاهل ها مجبورند که پایدار باشند، چون باید جواب زن و بچه رو هم بدن. کشک که نیست هی بندگان خدا رو آلاخون بالاخون کنیم!
