ای که نور مهر و ماهی دوستت دارم حسین

ای که نور مهر و ماهی دوستت دارم حسین

ای که نور مهر و ماهی دوستت دارم حسین
مظهر لطف الهی دوستت دارم حسین

هستی من را خدا با مهر تو پیوسته است
یا بخواهی یا نخواهی دوستت دارم حسین

تا شنیدم دوست می داری غلام خویش را
با وجود رو سیاهی دوستت دارم حسین

هر کجا نام تو آید می رود تاب از کفم
من چه گویم خود گواهی دوستت دارم حسین

گر بخواهی با کلامی در رهت جان می دهم
ور برانی با نگاهی دوستت دارم حسین

آن چنان خوبی که هر بد، بسته بر لطفت امید
شرمگین از هر گناهی دوستت دارم حسین

ای که خواندت رحمه للعالمین فُلک نجات
تا که جویم بر تو راهی، دوستت دارم حسین

بر تو گر رو کرده ام دارم امید مرحمت
تا به من بخشی پناهی دوستت دارم حسین

کرده ام با هر زبانی بر جلالت اعتراف
گفته ام در هر نگاهی دوستت دارم حسین

باز هم گوید “مؤید” با لسان نارسا
گر بخواهی، ور نخواهی دوستت دارم حسین

سید رضا موید
۸۹/۱۰/۱۵

Share

1 نظر در “ای که نور مهر و ماهی دوستت دارم حسین

پاسخ دادن به صادق کوهستانی لغو پاسخ

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *